Minipogon

(prostorna instalacija/video)

Da bi se ispitala mogućnost organizacije proizvodnog procesa na način kojim bi se mogla uspostaviti veća ekonomska (pa samim tim i društvena) jednakost, 2017. godine od strane grupe umetnika, aktivista i naučnika pokrenut je eksperimentalni proizvodni pogon posvećen razvijanju i upošljavanju pristupačnih tehnologija za obradu otpadne plastike u čiji rad bi se mogle uključiti neke od najugroženijih društvenih grupa. Od 2018. Minipogon deluje u svojoj radionici smeštenoj u Cenru za azil Krnjača, gde se njegovom radu pridružuju brojni stanovnici kampa kao i ostali zainteresovani pojedinci.U nameri da generiše nove vrednosti sa ‘margina’, Minipogon u svom radu operiše sa odbačenim i nusproizvodima kapitalističkog društva, bilo da se radi o materijalnim resursima (plastični otpad, kao derivat nafte danas najeksploatisaniji i najobezvređeniji materijal iz prirodnog okruženja) ili o društvenim resursima / sastavu radnog kolektiva (izbeglice kao direktne posledice globalizacije, nezaposleni, neformalni sektor reciklera itd). 

Eksperiment je zamišljen tako da članovi kolektiva sami sprovode sve korake koji su neophodni da bi se proizvodni proces učinio mogućim. Sopstvenom izgradnjom mašina obezbeđuju se neophodna sredstva za proizvodnju, koja bi u drugom slučaju ostala nedostupna za širi krug korisnika usled licenci i autorskih prava industrijskog sektora. Proces rada uključuje i formiranje kanala za nabavku sirovina (reciklažne plastike) i njegovu pripremu za obradu, dizajniranje novih proizvoda, izradu kalupa, proizvodnju i doradu finalnih proizvoda i na kraju uspostavljanje novih kanala distribucije (prodaje ili razmene). Kroz konsultacije, diskusije i zajedničko donošenje odluka, radni proces kroz sve svoje segmente (npr deljenje obaveza, odgovornosti i prihoda) uključuje i zajedničku refleksiju o tome na koji način je on vođen.

Kroz proces rada pri kome se od odbačenog kreiraju novi funkcionalni i dugotrajni predmeti uspostavljaju se novi odnosi prema materijalu (materijalnom okruženju), kao i oni između ljudi (saradnika) iz kojih je isključen bilo koji oblik eksploatacije, dok se proizvode nove vrednosti koje stoje naspram novčanim.

Organizaciono, modeli i inspiracija za Minipogon nalaze se u različitim istorijskim primerima radničkog samoorganizovanja, kao što je model jugoslovenskog samoupravljanja ili razne organizacione forme iz ranog perioda Sovjetskog Saveza, i povezanih radova Aleksandera Bogdanova u teorijama Sistema i Kompleksnosti, itd.

Osnovna grupa: Vahida Ramujkić, Tijana Cvetković, Chow Sing Tai
Saradnici/ce: Khairullah Armani, Danilo Prnjat, Faisal, Nadir Khan, Dejan Došljak, Ali Shaheen, Noorullah Kakar, Rahmani, Redha Al-Khamis, Nebojša Milikić, Sedulla, itd..

www.irational.org/minipogon

Ovaj rad će biti postavljen u galeriji Podroom u Kulturnom centru Beograda od 4.07. do 25.7. u okviru izložbe Tišina je ovde gluvoća.

English:

Minipogon

(instalation / video)

In order to examine productive work organised in a way to enable economic (and thus social) equality, an experimental production plant entitled Minipogon, was established by a group of artists, scientists and activists in 2017 in the refugee camp Krnjača in outskirts of Belgrade. In practical terms Minipogon production plant is dedicated to developing and employing accessible technologies for processing recycled plastic, offering possibility to migrant groups to join in and become part of the working collective. Implying an intervention in the field of work, its deconstruction and new creation as a part of the marginal and the discarded, Minipogon orients itself towards operating with the rejected and by-products of a capitalist society, whether it concerns material resources (plastic waste) or the social composition of the working collective (refugees as a direct consequence of globalization, the unemployed, etc.). 

The experiment is conceived in the way that all of the steps required for bringing the whole work process forward are performed by members of the collective themselves. By building its own machines, the necessary means for production, otherwise inaccessible due to technological and copyright’s exclusivity of the industrial sector, are acquired. The process of work also includes establishing sourcing channels for the collection of row material (discarded plastic) and its preparation for processing, designing new products, producing of moulds, producing and finishing of final products, and finally establishing new distribution (market or exchange) channels.

Being conducted through consultations, discussions and common decision-making, the work process in all of its segments (e.g. sharing tasks, responsibilities and revenues) includes collective reflection on how it has been led. Apart from producing new values, which are opposed to monetary ones, the aim of this project also consists of creating a place where politicization of production relations and work practically becomes feasible and possible.

In organizational terms, Minipogon models itself upon and finds inspiration in different historical models of workers self-organization, such are the ones of Yugoslav self-management, or cultural policies from the early stages of the Russian Revolution, and related works of Alexander Bogdanov in Systems and Complexity theories, among many other examples. Etc,

Core group: Vahida Ramujkić, Tijana Cvetković, Chow Sing Tai
Collaborators: Khairullah Armani, Danilo Prnjat, Faisal X, Nadir Khan, Dejan Došljak, Ali Shaheen, Noorullah Kakar, Rahmani X, Redha Al-Khamis, Nebojša Milikić, etc, etc

www.irational.org/minipogon

This piece will be presented in the gallery Podroom at the Cultural Center of Belgrade from 4.07. to 25.7. within the exhibition, Silence is deafness here.